Polska

Zakażenia herpeswirusem końskim

Zakażenie herpeswirusem koni (EHV) to zakaźna infekcja wirusowa, która może doprowadzić do choroby układu oddechowego, ronienia oraz choroby neurologicznej.

Tę chorobę wywołują głównie dwa typy wirusa EHV. Są one na tyle szeroko rozprzestrzenione, że koniowi w każdym wieku może grozić zachorowanie.

EHV-1: Szczep ten może powodować bardzo poważne skutki, takie jak ronienie czy choroba nerwowa.

EHV-4: Szczep ten wywołuje głównie chorobę dróg oddechowych.

Podstawowe znaczenie dla całej populacji ma to, w jaki sposób choroba utrzymuje się u koni. Kiedy koń się zarazi, wirus może pozostać w jego organizmie do końca życia i taki osobnik może rozsiewać wirus i zarażać inne konie, chociaż nie ma żadnych widocznych objawów choroby.  Do reaktywacji zakażenia i nasilenia siewstwa dochodzi zazwyczaj wtedy, gdy koń jest pod wpływem silnego stresu – np. przy zmianie stajni lub w okresie intensywnej pracy.

Objawy są zwykle bardzo podobne do objawów grypy koni. Mogą wystąpić: wysoka temperatura, surowiczy lub śluzowo-ropny wyciek z nosa, suchy kaszel, ospałość, brak apetytu, powiększenie węzłów chłonnych na szyi, a u źrebnych klaczy także ronienie. Rzadziej mogą pojawić się u koni objawy ze strony układu nerwowego, takie jak osłabienie i niezborność tylnych kończyn, czemu towarzyszy nietrzymanie moczu. Nawet jeśli koń nie wykazuje powyższych objawów, niewykluczone jest, że wirus EHV ma negatywny wpływ na jego wydolność, ponieważ stanowi ogromne obciążenie dla układu odpornościowego zwierzęcia.

Zakażenie wirusem EHV oznacza oczywiście, że koń nie będzie mógł pracować, dopóki nie powróci do zdrowia, a to może potrwać kilka tygodni lub dłużej.

Wirus EHV nie powoduje znaczącego wzrostu naturalnej odporności po pierwszym zakażeniu i koń już po paru miesiącach znowu jest podatny na infekcję. Udowodniono, że szczepienia zmniejszają występowanie objawów klinicznych i siewstwo wirusa, dlatego są ważnym elementem kompleksowej strategii ochrony przed chorobami wywoływanymi u koni przez wirus EHV.

Piśmiennictwo
  1. Lunn DP et. al. (2009) EHV-1 Consensus Statement. J Vet Intern Med 2009;23:450–461
  2. Durham A (2011) How to diagnose: Neurological EHV. BEVA congress proceedings. 38-29
  3. Marr C (2016) Approaches to managing and treating equine herpesvirus. Vet Times, December 6, 2016
  4. Allen (2002) Respiratory Infections by Equine Herpesvirus Types 1 and 4 In: Equine Respiratory Diseases, P. Lekeux (red.) Wydawca: International Veterinary Information Service (www.ivis.org) Ithaca, New York, USA. (28-02-2002)