Polska

Końska grypa

Wirus grypy koni (EIV) lub „końskiej grypy” jest wysoce zakaźnym patogenem wirusowym wywołującym chorobę układu oddechowego. Wirus ten występuje endemicznie na terenie Europy i Ameryki Północnej. Do wybuchu choroby dochodzi najczęściej, kiedy wrażliwe na zakażenie konie zostaną zgromadzone w jednym miejscu, gdzie będą miały bliski kontakt ze sobą, np. na wystawach, aukcjach czy wyścigach koni. Z tego powodu końska grypa jest główną przyczyną wymuszającą konieczność odizolowania chorych osobników i zaniechania wszelkich imprez i aktywności, w których biorą udział inne konie. 

Podobnie jak w przypadku grypy występującej u ludzi, wirus grypy koni stale ewoluuje, co sprawia, że pojawiają się co jakiś czas różne nowe szczepy wywołujące masowe zachorowania. Szczepom tym nadaje się nazwy oznaczające region i rok, w których po raz pierwszy je stwierdzono, np. South Africa 03, i prowadzi się ciągły monitoring tych szczepów, co pomaga w przygotowaniu działań prewencyjnych i kontroli rozprzestrzeniania się wirusa.

Choroba przenosi się bezpośrednio między koniami – drogą kropelkową, a także za pośrednictwem skażonej wirusem odzieży lub sprzętów. Wirus jest tak wysoce zaraźliwy, że w grupie wrażliwych koni może wywołać chorobę u wszystkich osobników. Ponieważ wirus rozprzestrzenia się w powietrzu, w postaci aerozolu wydzielin z dróg oddechowych, zarażone konie rozsiewają go na przykład wtedy, kiedy kaszlą. Inne przebywające w pobliżu konie wdychają ten wirus, przez co dochodzi u nich do zakażenia.

Okres inkubacji grypy u koni trwa zwykle tylko 48 godzin, a po wystąpieniu pierwszych objawów klinicznych konie pozostają źródłem zakażenia przez około tydzień. Objawami grypy koni są: wzrost temperatury, brak apetytu, ospałość, surowiczy lub śluzowo-ropny wyciek z nosa, powiększenie węzłów chłonnych na szyi i kaszel. W niepowikłanych przypadkach grypy u koni objawy ustępują najczęściej w ciągu 1–2 tygodni, ale kaszel może utrzymywać się dłużej, przez kilka tygodni od zakażenia. Powikłania tej choroby u koni mogą być poważne, m.in. może dojść do wtórnego bakteryjnego zapalenia płuc, mięśniobólów, zapalenia mięśnia sercowego i obrzęków kończyn.

Piśmiennictwo
  1. Landolt G.A (2014) Equine influenza. Vet Clin Equine 30, 507-502
  2. Paillot R (2014) A systematic review of recent advances in Equine Influenza vaccination. Vaccines , 797-831