Polska

Choroby skóry u kotów

Choroby skóry u kotów są wywoływane przez różne czynniki, od urazów i ran po ugryzieniu do pasożytów (w tym pcheł, grzybów i świerzbowców), ich przyczyną mogą być też zakażenia bakteryjne, wtórne wobec istniejących chorób alergicznych (atopi, alergii na ugryzienia pcheł, alergii wziewnej, kontaktowej, pokarmowej).

Styl życia kota, a także jego płeć i rasa mają wpływ na ryzyko wystąpienia u niego różnych problemów skórnych. Koty wychodzące na zewnątrz są bardziej narażone na inwazję pasożytów zewnętrznych, np. pcheł, także ryzyko wystąpienia u nich zranień i ropni na skutek walk z kotami lub innymi zwierzętami jest w ich przypadku wyższe. Ponadto, kocury, zwłaszcza niekastrowane, wykazują większą niż kotki skłonność do zachowań agresywnych, przez co częściej dochodzi u nich do rozwoju ropni w miejscach ugryzień.

Typowe objawy choroby skóry mogą obejmować: nadmierne drapanie, lizanie lub wygryzanie sierści, zaczerwienienie i swędzenie skóry, pojawienie się miejsc pozbawionych sierści, łuszczenie się skóry, strupy, a także obrzęk i uwypuklenia skóry.

Skóra jest największym narządem organizmu kota i może stanowić nawet ¼ jego masy ciała. Stanowi ważną barierę, która chroni kota przed szkodliwymi czynnikami związanymi ze środowiskiem zewnętrznym. Pomaga bronić dostępu do organizmu takim nieproszonym gościom, jak bakterie, dermatofity, drożdżaki, roztocze, owady i wirusy. 

Bakteryjne zakażenie skóry (ropne zapalenie skóry)

Najczęściej występujące u kotów bakteryjne zakażenia skóry to infekcje rozwijające się w miejscu uszkodzeń skóry, spowodowanych przez ugryzienia innych kotów. W tych miejscach mogą tworzyć się ropnie. W jamie ustnej kotów bytują szkodliwe bakterie i kiedy kot ugryzie, przenosi te bakterie na zębach do głębokich warstw skóry. Początkowo w ranie rozwija się stan zapalny, w tym czasie bakterie namnażają się i po kilku dniach pojawia się zwykle dość duże uwypuklenie na skórze, a pod nią nabrzmiewa ropień.

Alergie

U kotów może wystąpić alergia wywołana przez różne czynniki, w tym pchły, alergeny wziewne – wdychane przez kota (pleśnie, pyłki i kurz domowy), alergeny kontaktowe – substancje drażniące, których kontakt ze skórą może powodować wystąpienie zapalenia skóry (takie jak mydła, aerozole stosowane w domu i w ogrodzie, środki chemiczne, pierze, a nawet niektóre obroże przeciwpchelne), a także alergeny pokarmowe (różne składniki pożywienia). Objawem alergii jest najczęściej bardzo silne swędzenie skóry (świąd), a u kotów może dojść do rozwoju infekcji skóry, wtórnych wobec istniejących alergii. 

Alergiczne pchle zapalenie skóry (APZS) jest najczęściej spotykaną u kotów chorobą alergiczną skóry. Do choroby dochodzi, kiedy kot uczuli się na ślinę pcheł. U takich kotów nawet jedno ugryzienie pchły może spowodować wystąpienie silnego świądu, który może doprowadzić do wyłysień oraz pojawienia się na skórze grudek i niewielkich strupów (schorzenie to nosi nazwę prosówkowego zapalenia skóry).

Rozpoznanie

Ważne jest zidentyfikowanie bakterii, które wywołały infekcję skóry u kota, co umożliwia wybór najodpowiedniejszych w danym przypadku leków do antybiotykoterapii. Aby dokonać identyfikacji bakterii, lekarz weterynarii pobiera próbki do badania mikroskopowego, może także chcieć wykonać posiew i badanie wrażliwości bakterii. W przypadku alergii bardzo istotne jest zidentyfikowanie rodzaju alergii i w miarę możliwości także alergenów, których jeśli to możliwe – kot powinien unikać. 

Leczenie

Leczenie ropnia po ugryzieniu: drenaż i oczyszczanie ropnia, uśmierzanie bólu i podawanie antybiotyków w celu leczenia infekcji. Leczenie wtórnego zakażenia bakteryjnego (np. towarzyszącego alergii): antybiotyki i inne leki, które mogą być potrzebne do zmniejszenia stanu zapalnego i swędzenia (świądu). Wspomaganie uszkodzonej skóry/sierści. Różne szampony i diety mogą być pomocne w przywracaniu zdrowia skóry i okrywy włosowej.

Stosowanie leków zwalczających pasożyty zewnętrzne może być także konieczne, jeśli stwierdzono ich obecność na skórze pacjenta, a także w celu kontynuacji skutecznego zabezpieczania przed pchłami i uniknięcia dodatkowego drażnienia skóry przez ugryzienia tych pasożytów, co ma szczególne znaczenie w przypadku kotów z APZS.

Lekarz weterynarii dokonuje wyboru najwłaściwszej dla każdego pacjenta metody leczenia i przepisuje odpowiednie leki. W niektórych przypadkach może być konieczne leczenie antybiotykami przez wiele tygodni, jeżeli choroba jest w zaawansowanym stadium lub infekcja dotarła do głębszych warstw skóry. Bardzo ważne jest dokładne przestrzeganie zaleceń dotyczących częstotliwości podawania antybiotyków i odstępów między kolejnymi dawkami, a także to, by żadna dawka nie została pominięta. Zazwyczaj powodem niepowodzenia w leczeniu zwierzęcia jest to, że właściciel nie podał mu wszystkich dawek antybiotyku lub zaprzestał podawania leku przed końcem zalecanego okresu jego stosowania. Przepisany antybiotyk należy podawać aż do końca zaleconego okresu terapii, nawet jeśli stan skóry kota znacznie się już poprawił. Dostępne są inne leki, które działają dłużej, ale to do lekarza weterynarii należy decyzja dotycząca wyboru najlepszego sposobu leczenia. Ważne jest, aby nie podawać żadnego leku przez krótszy okres, niż zalecił to lekarz weterynarii.

zdjęcie przedstawiące książeczkę zdrowia kota

Ulotka dla właścicieli kotów