Polska

Koci katar

Objawy

Klasyczna postać choroby 

Najczęściej choroba występuje u kociąt. W większości przypadków zaczyna się od kichania.

Objawami mogą być:
  • Gorączka
  • Brak apetytu
  • Mniejsza skłonność do zabawy
  • Wyciek z oczu i nosa
  • Owrzodzenie jamy ustnej (zwłaszcza przy zakażeniu FCV) i zapalenie dziąseł
  • Nadmierne ślinienie
  • Zapalenie spojówek, często o dużym nasileniu

Jeżeli dojdzie do rozwoju wtórnego zakażenia bakteryjnego, zwykle pojawia się także obfity, gęsty i mętny wypływ z otworów nosowych, który może zatykać nos, tworząc strupy. Ponadto może występować wypływ z worków spojówkowych, nawet uniemożliwiający kotu otwieranie oczu.

Przyczyny

Głównymi patogenami wywołującymi tę chorobę są: herpeswirus kotów (FHV) i kaliciwirus kotów (FCV). Oba wirusy występują powszechnie na całym świecie. Powodują zachorowania nie tylko u kotów domowych, ale także u innych gatunków z rodziny kotowatych. Szczepy wirusa FCV mają bardzo różną zdolność wywołania choroby, a także różny wpływ na stopień ciężkości choroby i nasilenie związanych z nią objawów. Niedawno stwierdzono występowanie kilku bardzo zjadliwych szczepów FCV, które wywołują zakażenia ogólnoustrojowe, mogące prowadzić do śmierci.

Wirusy powodujące katar koci przenoszą się bardzo szybko drogą kropelkową, kiedy kot kicha, a także przez wydzieliny z nosa i oczu. Do zakażenia może dojść na skutek bezpośredniego kontaktu z chorym kotem, ale także przez skażoną wirusem odzież i wszystkie te przedmioty, o które kot ocierał się pyskiem. Większość kotów, które wyzdrowiały, staje się bezobjawowymi nosicielami i po ustąpieniu objawów choroby nadal rozsiewają wirus. Dlatego stanowią potencjalne źródło zakażenia dla innych kotów. Po wyzdrowieniu mogą ciągle rozsiewać wirus FCV przez różny czas. Natomiast koty, u których chorobę wywołał wirus FHV, pozostają nosicielami do końca życia, jednak w ich przypadku siewstwo nie ma charakteru ciągłego i ogólnie ogranicza się do okresów stresu.

Oba wirusy można dość łatwo zlikwidować w otoczeniu, stosując środki do dezynfekcji, jednak w wydzielinach chorych osobników zachowują aktywność nawet przez tydzień. W koloniach kotów rozprzestrzeniają się bardzo szybko, co ma szczególne znaczenie w przypadku hodowli kotów oraz schronisk, w których mogą być bardzo trudne do zwalczenia.

Rozpoznanie

Katar koci w klasycznej postaci rozpoznaje się zazwyczaj na podstawie objawów klinicznych, badania przedmiotowego oraz danych z wywiadu. W celu zidentyfikowania wirusa przeprowadza się badania laboratoryjne wymazów pobranych z oczu i/lub jamy ustnej albo badania próbek krwi.

Leczenie

Koci katar wywołują wirusy, więc nie można zastosować leczenia przyczynowego, ponieważ nie zarejestrowano dotąd leków działających na te drobnoustroje. Leczenie ma na celu wspomaganie organizmu kota w walce z chorobą i zwalczanie ewentualnych wtórnych infekcji bakteryjnych.

  • Płynoterapia, jeśli u kota występuje odwodnienie
  • Leczenie objawowe w celu złagodzenia takich objawów, jak katar czy zatkanie zatok
  • Opieka pielęgniarska ma kluczowe znaczenie we wspomaganiu procesu powrotu do zdrowia. Występujące wydzieliny należy delikatnie wycierać, ważne jest, aby nozdrza kota były drożne. Należy dbać o jak najlepszą higienę jamy ustnej.
  • Zachęcanie kota do jedzenia przez podawanie mu lekko ciepłego, smacznego pożywienia o atrakcyjnym zapachu.
  • Leki przeciwzapalne
  • Zapewnienie kotu dobrych warunków bytowych, wspomagających proces zdrowienia, między innymi miejsca ciepłego i wolnego od przeciągów.

Zakażone koty należy odizolować od innych kotów, podatnych na zakażenie, a poza tym trzeba przestrzegać zasad zasad higieny (zmiana odzieży/dezynfekcja), co ma na celu zapobieżenie rozprzestrzenianiu się choroby.

Rezultaty leczenia

Większość kotów dość szybko dochodzi do zdrowia, pod warunkiem zastosowania odpowiedniego leczenia. Jednak u wielu kotów nadal będą występować niektóre problemy, takie jak kichanie, wyciek z nosa i zapalenie spojówek. W przypadku zakażenia wirusem FHV takie problemy mogą ponownie pojawiać się w okresach, kiedy kot będzie narażony na stres, np. kiedy trafi do innej hodowli.

Zapobieganie

Kociemu katarowi pomagają zapobiegać szczepienia. W pierwszym cyklu szczepień kociętom zawsze podaje się szczepionkę przeciw kociemu katarowi, a także często stosuje się uodparnianie przeciw tej chorobie w ramach cyklicznych szczepień przypominających. Szczepienia pomagają także złagodzić przebieg choroby, ale nie zawsze zapobiegają infekcji, ani też nie chronią przed tym, by koty nie stały się nosicielami.

Lekarz weterynarii wybierze taki program szczepień, który będzie najlepiej odpowiadał potrzebom Twojego kota.

Obowiązkowo przed zabraniem kota na wystawę lub do innych dużych skupisk kotów należy zadbać o to, aby posiadał aktualne szczepienie.

Ulotka dla właścicieli kotów

zdjęcie przedstawiące książeczkę zdrowia kota