Polska

Choroby skórne psów

U psów często występują bakteryjne infekcje skóry, które powszechnie skłaniają właścicieli do zasięgnięcia porady lekarza weterynarii. Wiele chorób skóry ma podobne objawy i zwykle występuje swędzenie (świąd), dlatego lekarz weterynarii zazwyczaj wykonuje pewne proste badania, które pomagają rozpoznać rzeczywistą przyczynę problemu.

  • Pobieranie zeskrobin ze skóry
  • Przygotowanie zeskrobin ze skóry do obserwacji komórek pod mikroskopem

Skóra jest największym narządem organizmu i stanowi ważną barierę, która chroni go przed szkodliwymi czynnikami związanymi ze środowiskiem zewnętrznym. Takimi czynnikami są między innymi: ciepło/zimno, nadmierna/niedostateczna wilgotność, toksyny chemiczne, uszkodzenia mechaniczne, światło słoneczne oraz potencjalnie chorobotwórcze organizmy, takie jak: bakterie, dermatofity, drożdżaki, pasożyty, owady i wirusy.

Bakteryjne zakażenie skóry (ropne zapalenie skóry)

Bakteryjne zakażenia skóry u psów stanowią zazwyczaj wywołane przez bakterie powikłania innych chorób, zwłaszcza alergicznych i endokrynologicznych (zaburzeń hormonalnych), ale także innych chorób wewnętrznych. Normalnie zdrową skórę psa zasiedlają liczne bakterie, które nazywamy bakteriami komensalnymi. Te bakterie mogą jednak wywołać wtórne bakteryjne zakażenie skóry (zwane także ropnym zapaleniem skóry), jeżeli dojdzie do przerwania ciągłości skóry lub innego uszkodzenia jej bariery ochronnej, co może doprowadzić do nadmiernego namnażania się zwykle nieszkodliwych bakterii.

Ropne zapalenie skóry może być miejscowe (obejmujące niewielkie fragmenty skóry) lub bardziej uogólnione (zmiany występują na większych obszarach skóry). Najczęściej choroba rozwija się w powierzchniowych warstwach skóry. Jednak czasem infekcja obejmuje także głębsze jej warstwy, a takie ropne zapalenia skóry stanowią zwykle poważniejsze zagrożenie dla organizmu psa i mogą powodować u niego ogólnie złe samopoczucie, któremu niekiedy towarzyszy także gorączka, i zwykle w takich przypadkach leczenie trwa o wiele dłużej – kilka tygodni, a nawet kilka miesięcy.

Rozpoznanie

Rozpoznania bakteryjnego zakażenia skóry u psa lekarz weterynarii dokonuje zazwyczaj po zbadaniu pacjenta i stwierdzeniu na jego skórze charakterystycznych zmian oraz pobraniu próbek i wykonaniu badania mikroskopowego, umożliwiającego identyfikację drobnoustroju, który wywołał chorobę. Na podstawie wyników posiewu ropy pobranej z miejsc chorobowo zmienionych można zidentyfikować bakterie odpowiedzialne za rozwój ropnego zapalenia skóry, co pomaga dokonać wyboru najodpowiedniejszego antybiotyku do leczenia występującej infekcji.

Proces leczniczy może obejmować niektóre z wymienionych niżej elementów:
  • Swoiste leczenie choroby podstawowej lub choroby skóry będącej przyczyną występujących zmian
  • Leczenie wtórnej infekcji bakteryjnej. Lekarz może przepisać antybiotyki do zwalczania zakażenia oraz inne leki w celu zmniejszenia stanu zapalnego i świądu (swędzenia skóry).
  • Wspomaganie uszkodzonej skóry i okrywy włosowej. Różne szampony lecznicze i specjalna dieta mogą pomóc w odbudowie zdrowej skóry i sierści.
  • Wykonanie drenażu ropni połączone z antybiotykoterapią.
  • Swoiste leczenie w przypadku infekcji grzybiczych.
  • Stosowanie leków zwalczających pasożyty zewnętrzne może być również konieczne, jeśli stwierdzono ich obecność na skórze pacjenta, a także w celu kontynuacji skutecznego zabezpieczania przed pchłami i uniknięcia dodatkowego drażnienia skóry przez ugryzienia tych pasożytów.
  • Inne terapie swoiste (np. immunomodulacja lub immunoterapia)

Lekarz weterynarii dokonuje wyboru najwłaściwszej dla każdego pacjenta metody leczenia i przepisuje odpowiednie leki. W niektórych przypadkach może być konieczne leczenie antybiotykami przez wiele tygodni, a nawet miesięcy, jeżeli choroba jest w zaawansowanym stadium lub infekcja dotarła do głębszych warstw skóry. Bardzo ważne jest dokładne przestrzeganie zaleceń dotyczących częstotliwości podawania antybiotyków i odstępów między kolejnymi dawkami, a także to, by żadna dawka nie została pominięta. Zazwyczaj powodem niepowodzenia w leczeniu zwierzęcia jest to, że właściciel nie podał mu wszystkich dawek antybiotyku lub zaprzestał podawania leku przed końcem zalecanego okresu jego stosowania. Przepisany antybiotyk należy podawać aż do końca zaleconego okresu terapii, nawet jeśli stan skóry psa znacznie się już poprawił. Dostępne są inne leki, które działają dłużej, ale to do lekarza weterynarii należy decyzja dotycząca wyboru najlepszego sposobu leczenia. Ważne jest, aby nie podawać żadnego leku przez krótszy okres, niż zalecił to lekarz weterynarii.

Baner ilustrujący link do strony stop drapaniu.pl