Polska

Nosówka

Objawy

W początkowym okresie po zakażeniu pierwszym objawem jest gorączka, która po kilku dniach przeważnie spada. Następnie pojawia się niewielkie pogorszenie samopoczucia i ponownie może wystąpić gorączka, która w tej fazie utrzymuje się dłużej i często towarzyszą jej inne objawy. U wielu psów występuje częściowa odporność – albo przekazana im przez matkę, albo pozostała po szczepieniu po upływie okresu jego ważności. U takich psów objawy mogą być ograniczone jedynie do wycieku z worków spojówkowych, kataru i kaszlu. To właśnie te psy najczęściej zarażają inne, nieuodpornione psy w swoim otoczeniu, powodując u nich pełny rozwój choroby.    

Istnieją różne postacie tej choroby:

  • Postać oddechowa:
    Charakteryzuje się trudnościami w oddychaniu, wyciekiem z nosa, kichaniem i kaszlem. Możliwe są wtórne infekcje bakteryjne. W postaci żołądkowo-jelitowej typowymi objawami są wymioty i biegunka.
  • Postać skórna:
    Objawia się pogrubieniem skóry na nosie i opuszkach łap (stąd jej stara nazwa „choroba twardej łapy”). Tej postaci mogą towarzyszyć objawy ze strony układu nerwowego, polegające na mimowolnych skurczach lub drżeniu mięśni i porażeniu kończyn („pląsawica”). Może występować także charakterystyczny urywany kaszel, spowodowany przez uszkodzenie nerwów. Początkowe stadium tej postaci choroby jest często trudne do zauważenia.
  • Postać oczna:
    Objawy zapalenia spojówek (łzawienie) oraz inne, mniej wyraźne, zmiany w obrębie narządu wzroku.

Przyczyny

Nosówka jest chorobą wywoływaną przez wirus nosówki psów. Wirus ten atakuje przede wszystkim psy, jednakże w Europie może powodować zachorowania także u innych zwierząt, takich jak lisy czy fretki. Jest blisko spokrewniony z wirusem odry. 

Nosówka rozprzestrzenia się przede wszystkim przez kontakt z zakażonymi psami. Wirus występuje w wydzielinach z oczu i nosa, które łatwo tworzą kropelki infekcyjnego aerozolu. Zakażone psy mogą rozsiewać wirus przez kilka miesięcy. Chociaż ten wirus jest stosunkowo niestabilny poza organizmem psa, może być przenoszony na odzieży i wywoływać zakażenia u nieuodpornionych psów. Wirus rozprzestrzenia się bardzo szybko we wszystkich skupiskach psów, zwłaszcza w hodowlach i na wystawach, dlatego tak ważne jest szczepienie psów przeciw nosówce. Podobnie jak w przypadku wirusowego zapalenia wątroby psów, najczęściej do wystąpienia wielu przypadków choroby dochodzi na skutek wprowadzenia do skupiska psów zakażonego szczenięcia.

Najbardziej narażone na zachorowanie są szczenięta, których matki nie zostały uodpornione, psy nieszczepione oraz te z obniżoną odpornością. Po zakażeniu wirus atakuje najpierw układ oddechowy, jednak z czasem może wywołać infekcję w wielu narządach, także w mózgu.

Rozpoznanie kliniczne

Chociaż definitywne rozpoznanie nosówki psów jest trudne, zwykle można postawić przypuszczalną diagnozę na podstawie objawów klinicznych i wyników pewnych badań diagnostycznych. W ustalaniu rozpoznania pomocne są badania określonych próbek pobranych od psa, w tym próbek krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego, wydzieliny z nosa oraz tkanek. Jednakże, żadne badanie czy test nie daje całkowitej pewności, dlatego w pełni jednoznaczne rozpoznanie choroby może okazać się niemożliwe.

Leczenie

Nie ma leków zwalczających wirus wywołujący tę chorobę. Ewentualne wtórne infekcje bakteryjne zwykle poddają się leczeniu, a ponadto należy wdrożyć terapię wspomagającą. Dlatego proces leczenia może zawierać następujące elementy:

  • Antybiotykoterapia w celu opanowania wszystkich ewentualnie występujących infekcji bakteryjnych.
  • Leki łagodzące takie objawy, jak biegunka, wymioty, kaszel i skurcze mięśni.
  • Opieka pielęgnacyjna, polegająca na usuwaniu zanieczyszczeń, wydzielin z oczu/nosa itd.
  • Środki pobudzające apetyt i pragnienie.
  • Leki przeciwzapalne.

Zakażone psy oraz te, które mogły mieć kontakt z chorymi osobnikami, MUSZĄ zostać odizolowane od innych psów, podatnych na zakażenie, a poza tym należy podjąć wszelkie środki ostrożności i ściśle przestrzegać zasad higieny, co ma na celu zapobieżenie rozprzestrzenianiu się choroby (zmiana odzieży/dezynfekcja). Niestety leczenie nie zawsze jest skuteczne, a rokowanie jest szczególnie niepomyślne w przypadku psów, u których występują objawy neurologiczne.

Zapobieganie

Chorobie zapobiega się przez szczepienia. Podstawowy cykl szczepień szczeniąt powinien obejmować także szczepienie przeciw nosówce, często także komponenta nosówkowa wchodzi w skład rutynowych szczepień przypominających. W zależności od specyficznej sytuacji Twojego pupila, lekarz weterynarii wybierze taki program szczepień, który będzie najlepiej odpowiadał potrzebom psa. Obowiązkowo przed zabraniem psa na wystawę lub do innych dużych skupisk psów należy zadbać o to, aby posiadał aktualne szczepienie.

W przypadku wybuchu choroby należy przestrzegać zasad ścisłej izolacji oraz wdrożyć środki ostrożności w zakresie higieny.

Baner ilustrujący link do ulotki z programem szczepień

Baner ilustrujący link do ulotki z programem szczepień