Polska

Złożona zakaźna choroba układu oddechowego psów (CIRDC)

Zakaźna choroba układu oddechowego psów CIRDC (ang. Canine Infectious Respiratory Disease Complex), znana dawniej jako kaszel kenelowy, to termin uważany za najlepiej określający zakaźne infekcje dróg oddechowych występujące u psów. Infekcje dróg oddechowych u psów mogą być wywoływane przez wiele różnych patogenów bakteryjnych i wirusowych i mogą rozwijać się na skutek interakcji pomiędzy patogenami oraz czynnikami osobniczymi i środowiskowymi, a przebieg kliniczny choroby może być różny i uzależniony jest od tych interakcji, a nie tylko od patogenu (patogenów).

Objawy

Objawem jest charakterystyczny kaszel o różnym nasileniu i czasie trwania, w zależności od osobnika i czynników zakaźnych, które wywołały chorobę. Zwykle jest to głęboki, urywany, napadowy kaszel, który może powodować wystąpienie odruchów wymiotnych, a nawet wymiotów i dławienia się, pojawia się także kichanie i charczenie. Często do napadów kaszlu dochodzi po wysiłku fizycznym lub kiedy pies jest podniecony. Występuje wypływ wydzieliny z nosa i oczu. Może pojawić się gorączka. W rzadkich, ciężkich przypadkach choroba może przejść w zapalenie płuc. Objawy pojawiają się po 3-10 dniach od zakażenia i mogą utrzymywać się przez 3 tygodnie lub dłużej.

Przyczyny

Zakaźną chorobę ukłądu oddechowego psów mogą wywołać różne czynniki zakaźne i zwykle w tym samym czasie w rozwoju choroby uczestniczy więcej niż jeden czynnik. Stwierdzono, że z chorobą tą mają związek niektóre wirusy, a zazwyczaj jest to wirus parainfluenzy, w innych przypadkach koronawirus, herpeswirus, wirus grypy i inne. Najczęściej izolowaną bakterią jest Bordetella bronchiseptica, która uznawana jest obecnie za główny patogen odpowiedzialny za rozwój choroby.

Zarażone psy rozsiewają wirusy i bakterie w powietrzu drogą kropelkową, gdy kaszlą i kichają. Kiedy wiele psów pozostaje ze sobą w bliskim kontakcie, na przykład w hodowlach lub na wystawach, infekcja może szerzyć się bardzo szybko i potencjalnie może objąć dużą część populacji. Czynniki wywołujące tę chorobę powodują uszkodzenie i podrażnienie błony śluzowej tchawicy oraz górnych dróg oddechowych, co prowadzi do pojawienia się kaszlu.

Rozpoznanie

Rozpoznania niepowikłanej choroby zazwyczaj dokonuje się na podstawie stwierdzonych objawów klinicznych i wywiadu. Jeżeli podobne objawy wykazuje grupa psów mieszkających w tym samym miejscu, to diagnoza kaszlu kenelowego jest bardziej prawdopodobna. Jeśli choruje jedno zwierzę, to rozpoznanie jest zwykle trudniejsze, ponieważ kaszel jest objawem, który może mieć bardzo wiele przczyn. Jednak jeżeli pies miał w ostatnim czasie kontakt z innymi zwierzętami, wówczas kaszel kenelowy jest bardziej prawdopodobny.

Leczenie

Nie ma leków działających swoiście na wirusy uczestniczące w rozwoju kaszlu kenelowego, natomiast w celu leczenia infekcji bakteryjnych stosuje się antybiotyki. Podaje się także leki działające wspomagająco. Mogą być one potrzebne lub nie – w zależności od przypadku. Lekarz weterynarii zaleci najodpowiedniejsze dla Twojego psa leki i sposób postępowania, w tym:

  • Leki rozszerzające oskrzela
  • Leki przeciwzapalne
  • Leki przeciwkaszlowe (hamujące odruch kaszlu), które mogą być wskazane w niektórych przypadkach, zależnie od rodzaju kaszlu
  • Zarażonym psom należy zapewnić spokój, ciepło i trzeba odizolować je od innych podatnych na zakażenie psów

Zapobieganie

Na rynku dostęone są zarówno szczepionki przeciwko Bordetella bronchiseptica jak i przeciwko wirusowi parainfluenzy. Hodowle i hotele dla zwierząt zwykle nie przyjmują psów, które nie mają aktualnego szczepienia przeciw tej chorobie. Szczepienie należy wykonać odpowiednio wcześnie przed zabraniem psa na wystawę lub do hotelu dla zwierząt. Poproś swojego lekarza weterynarii o radę w tej sprawie. Należy zaznaczyć, że szczepienie nie zapewnia ochrony przed wszystkimi czynnikami zakaźnymi wywołującymi kaszel.

Baner ilustrujący link do ulotki dla właścicieli